Leczenie pijawkami

Hirudoterapia - skąd się wzieła i na czym polega?

     Hirudoterapia znana jest ludzkości już od dawna właściwie od epoki renesansu. Jednak od niedawna wraca do łaski i jest uważana za alternatywną metodą leczenia dolegliwości i schorzeń. W hirudoterapii stosowane są pijawki lekarskie pochodzące wyłącznie z hodowli laboratoryjnej oraz posiadające świadectwo pochodzenia. Wykorzystywane są wszystkie pijawki z gatunku Hirudo. Pijawka lekarska Hirudo należy do rodziny  właściwych Hirudinea. Pijawka przywiera do ciała pacjenta za pomocą otworu gębowego wyposażonego w przyssawki i trzy promieniście ułożone szczeki. Każda szczęka posiada 80-90 małych chitynowych zębów. Nakłucie skóry ma kształt trzech promieniście rozchodzących się linii. Pijawka lekarska po nakłuciu pobiera krew z żywiciela. Z ciała osoby ukąszonej potrafi wyssać ilość krwi odpowiadającą jej dziesięciokrotnej masie. Jednocześnie z jej gruczołów ślinowych do krwioobiegu człowieka uwalniane są liczne substancje lecznicze. Po zabiegu muszą zostać zniszczone zgodnie z obowiązującymi przepisami, gdyż zabronione jest stosowanie tych samych pijawek różnym osobom. Hirudoterapia jest całkowicie naturalną metodą leczenia pijawkami lekarskimi wielu chorób. Związki zawarte w ślinie pijawek przenikają do organizmu człowieka i wywołują szereg zmian biochemicznych. Substancje te posiadają właściwości przeciwzakrzepowe, rozszerzające i uszczelniające naczynia krwionośne, przeciwhistaminowe, przeciwbólowe, antybiotyczne, jak również regenerujące skórę i komórki nerwowe. Hirudoterapia np. w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, czy w Niemczech jest metodą stosowaną przez lekarzy. Najpopularniejszym wykorzystaniem hirudoterapi jest leczenie żylaków.

Skład wydzieliny gruczołów ślinowych pijawki lekarskiej

Certyfikat z hirudoterapii

W skład wydzieliny gruczołów ślinowych pijawki lekarskiej zalicza się:

  • inhibitory krzepnięcia krwi:
    • hirudyna,
    • inhibitory transglutaminaz osoczowych I i II – czynniki stabilizujące fibrynę,
    • antystazyna
  • inhibitory agregacji płytek krwi:
    • apyraza,
    • kalina,
    • saratyna,
    • destabilaza,
  • antystazyna
  • hementyna i hementeryna o działaniu fibrynolitycznym,
  • PC-LS – czynnik przeciwpłytkowy oraz regulujący ciśnienie tętnicze krwi
  • esteraza cholesterolowa i triglicerydaza odpowiedzialne za rozkład triglicerydów i cholesterolu,
  • inhibitory proteinaz o działaniu przeciwzapalnym:
    • hirustaza,
    • bdeliny,
    • egliny
  • neuroprzekaźniki:
    • dopamina,
    • acetylocholina,
    • serotonina,
    • histamina
  • endorfiny,
  • inhibitory wzrostu mikroorganizmów:
    • kolagenoza,
    • chloromycetyna,
    • hialuronidaza
  • steroidy:
    • kortyzol,
    • progesteron,
    • estradiol,
    • testosteron,
    • dehydroepiandrosterol
    •  
  • antyelastaza odpowiedzialna za rozkład elastazy.

Wskazania do stosowania hirudoterapii - zastosowanie pijawki lekarskiej

Dyplom z hirudoterapi

Nie ma określonych wskazań do stosowania hirudoterapii. Dlatego też nie można powiedzieć, że leczenie pijawkami na pewno pomoże. Jednak istnieje lista objawów chorobowych i schorzeń, w których stosowanie pijawek miało korzystny wpływ:

Choroby naczyniowe

  • choroba niedokrwienna serca,
  • zapalenie mięśnia sercowego,
  • stan przed i po zawale mięśnia sercowego,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • migrena,
  • żylaki kończyn dolnych,
  • zakrzepowe zapalenie żył,
  • owrzodzenia troficzne,
  • zastój w naczyniach limfatycznych,
  • dystonia neurowegetatywna,
  • początkowe stadia miażdżycy tętnic

Choroby układu ruchu

  • reumatyzm,
  • zwyrodnienia stawów i kości,
  • zapalenie stawów,
  • przykurcze w zakresie kończyn i szyi,
  • krwiaki pourazowe

Choroby neurologiczne

  • encefalopatia nadciśnieniowa,
  • niedowłady i zespoły uciskowe nerwów obwodowych,
  • objawy wstrząśnienia i stłuczenia mózgu,
  • choroba Parkinsona i Alzheimera,
  • neuralgia nerwu twarzowego i trójdzielnego,
  • mózgowe porażenia dziecięce

Choroby ginekologiczne

  • zapalenie przydatków,
  • policystyczność jajników,
  • bezpłodność,
  • fibro mięśniaki i fibro gruczolaki macicy,
  • zespół bolesnego miesiączkowania,
  • zapalenie gruczołu piersiowego i gruczołu

Bartholiniego

  • łagodzenie objawów menopauzy,
  • zapalenie błony śluzowej pochwy i macicy

Choroby przewodu pokarmowego

  • zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy,
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego,
  • zapalenie trzustki,
  • przewlekłe zapalenie wątroby,
  • zapalenie okrężnicy,
  • przewlekły wrzód żołądka oraz dwunastnicy,
  • hemoroidy

 

Choroby otolaryngologiczne

  • ostre i chroniczne zapalenie nerwu usznego,
  • ostre i chroniczne zapalenie ucha,
  • zapalenie zatok,
  • zapalenie zatok czołowych,
  • zapalenie komórek sitowych

Oftalmologia

  • proces zapalny dróg naczyniowych oka,
  • jaskra,
  • krwiaki pourazowe gałki ocznej

Choroby dermatologiczne

  • ospa wietrzna i półpasiec,
  • łuszczyca,
  • niektóre kolagenozy,
  • zapalenie skóry i tkanki podskórnej w wielu chorobach
  • alergie skórne,
  • krwiaki podskórne,
  • blizny skórne nie koloidowe

Choroby stomatologiczne

  • zapalenie dziąseł i przydząseł,
  • zapalenie miazgi zęba,
  • krwiaki w zakresie jamy ustnej,
  • zapalenie ślinianek

Chirurgia ręki i chirurgia plastyczna

  • amputacje i replantacje,
  • płaty skórne wolne i uszypułowane,
  • krwiaki i obrzęki pourazowe,
  • zakrzepica pooperacyjna tętnicza i żylna,
  • zapalenie tkanki podskórnej,
  • zakrzepowe zapalenia żył,
  • zaburzenia reinerwacji nerwów obwodowych,
  • zespoły uciskowe nerwów obwodowych

Choroby urologiczne

  • nadciśnienie nerko pochodne,
  • zapalenie pęcherza moczowego,
  • gruczolak ( nie gruczolakorak) prostaty,
  • objawy przewlekłej niewydolności nerkowej,
  • naczyniopochodne zaburzenia potencji

Choroby układu oddechowego

  • astma oskrzelowa,
  • przewlekłe zapalenie oskrzeli,
  • rozedma płucna,
  • przewlekła zakrzepica płucna

Przeciwskazania do stosowania hirudoterapii

Obecnie przyjęte przeciwwskazania do stosowania hirudoterapii w Europie obejmują:

  • Choroby , przy których opóźnia się proces krzepnięcia krwi (dziedziczne ,w szczególności hemofilia i nabyta małopłytkowość , marskość wątroby).
  • Anemię,
  • Stan po krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego,
  • Ostre stany infekcyjne,
  • Ciężkie stadia chorób wewnętrznych i immunosupresja,
  • Ciężką alergię,
  • Ciążę,
  • Dzieci do lat 10 ,
  • Zaburzenia w gojeniu się ran,
  • Chorych nieprzytomnych i upośledzonych umysłowo,
  • Keloid